4 Mart

 Son günlerde kendim için yeni bir tabir kullanıyorum.Mayıs sonu herşeyin başı. Sadece kitabıma endeksliyeceğim kendimi.Üstelik bu kitap şuandaki yazdığım kitap değil.Yeni yazacağım bir kitap. Türkiyede bastıracağım bir kitap.Köşeyi dönünce hırs ve entrikalarınızın neler yapabileceğini gösteren bir kitap ayrıca.Kimbilir belki yol gösteren bir kitap olur zenginler için. Şuan yazmış olduğum kitabımı Bournemouth üniversitesinde doktora yaparken İngilterede yayınlayacağım.Konunun % 80 i orada geçmekte. Bir öğrencinin başına gelen çağımız problemlerini öyle güzel ifade etmekteki. Ama çok fazla yer ve mekan ismi geçtiğinden dolayı da burada yayınlayamacağım bir kitap durumunda.Son iki gündür akademik kariyer üzerinde eskisinden daha fazla kafa yormaktayım. Şunu anladım ki MBA sonrası yine Para piyasaları hakkında tezler olacak.Ama bununla yetinmeyeceğimi çok iyi biliyorum.Tarihe olan ilgim nedeniyle kendi tarihim hakkında çok ciddi araştırmalarım olacak.Tabiki işin uzmanlarının desteğiyle.2009 Haziranında Londrada Trafalgar caddesinde bulunan National Galery adlı müzede her bir resim beni çağımız velinimetlerinden, o zamanların ve hep yaşamak istediğim, hep tarih kokan duvarların içinde, mum ışığında bulunan çalışma masasında makaleler yazarken bulunduğum geçmiş yüzyıllara götürmekte. Böyle bir ofis dizayn etmekte gelecekte en büyük hayalim.Hep loş ışıkların insanlara çok fazla ilham verdiklerini düşünürüm.Kendim için bu bir gerçek. Neyse bu müzede Bellini'nin çizdiği Fatih Sultan Mehmet portresi çok güzeldi.Ben ülkemiz bilim adamlarının gerek tarihimize gerekse eğitime çok fazla değeri verdiğini düşünmüyorum.Bu tezi ne zaman ortaya atsam gerekli fon,sponsor,gelir kaynağı ya da her ne derseniz deyin alamadığımızdan dolayı yapamıyoruz diyorlar.Hadisene canım bir git işine ya.Sabit ödenen maaşın var.Neyapıyosun sen? Çok yakın arkadaşlarının yazmış olduğu kitapları öğrencilerine aldırıp oraya hepsini hapsetmekten başka. Sınav sorularını ordan sormaktan başka ne yapıyorsun? Neden öğrencilerinin teori ile birlikte pratiğininde gelişmesine yardım etmiyorsun.Kapitalist düşüncelerinden vazgeçte biraz faydalı olmaya çalış.Ben bu konuda Amerika'ya gıpta ile bakmaktayım.Aklı başında olan herkes orada okumak istemekte.Tabi yeterli parası varsa. Orası da ayrı mevzu tabi ama oradaki öğretim şekli ve öğrenci profili çok aklı başında temellerden oluşmakta.Keşke bizim hocalarımızda öğrencilerine kendine güvenmeyi öğretmek için , öğrencilerine güvenseler.Mesela ben üniversitedeyken bununla ilgili bir örnek başımdan geçti. CRM dersiydi sanırım.Hani müşteri ilişkileri dersi denen zımbırtı.Benim için gerçekten öyleydi.Konu şirketin iç müşterileriydi.Yani çalışanları.Bu iç müşterilerin mutlu olmasıda eğer şirket aile kültürü modeliyle yürütülüyorsa liderlerin davranışlarından geçmekteydi. Ben de o zamanlar fikrimi heyecanla paylaşmak için söz istemiştim.Hocam bence bunu ülkelere de çekebiliriz dedim.Yani eğer lideriniz size güven veriyorsa mutlusunuz kendinizi rahat hissediyorsunuz demek anlamına gelmekte.Bunda da liderlerde bulunan karizmaların etkisi var.Mesela Atatürk.Yapmış olduğu çabalar ile birlikte dışardan bakıldığında güven veren bir görüntüsünün olması da başarısında büyük pay sahibi dedim.Anfide bulunan bazı arkadaşlarımda bana katıldılar.Ama işgüzar hocam bu tezini hemen çürüteyim deyip Hitler örneğini verdi. Karizması olmayan fakat lider olan bir kişi olarak bahsetti.Aslında cevabını verecektim.Ne demek Hitler zaten zulümlerle diktatörlükle o konuma gelmiş.Halkına yalan söylemiş inanmayanları kurşuna düzmiş.Bu mu liderlik.Hocam yanlışsın diyecektim.Ama diyemedim.Neden? Çünkü dersi 4 krediydi.Çünkü bu dersi vermezsem not ortalamam çok düşecekti.O an kızdım.Bu olayda payı olan herkese.Hocanın yaptığı sabit maaş güvencesiyle öğrencileri kitaba bağımlı yapmasına fikirlerini paylaşanları hemen karalamasına kızdım.Eğer ben akademik görevli olursam teoriden ziyade pratiklere , öğrencilerimin fikirlerine çok ama gerçekten çok önem vereceğim...