18 Şubat

Blok oluşturmak ülkemizde çok sık görünen bir durum değil.Tüm dünya ülkelerinde çok popüler durumda.Şu an How I Meet Your Mother dizisinin 4. sezonunu izliyorumda oradaki Barney Stinson karakteri bile 2007 yılında hergün blok oluşturduğunu gösteriyor.Üstelik bunu daha önceden yaptığını her fırsatta söyleyerek.Üstelik bir karı olmadan ve zevk alarak yaparak.Gezilip görülmesi gereken o kadar çok yer varki...Gerçek aşkı bulmak isteyen sufiler de bu yola başvurmamışlar mı?En bilinen örneği Şems Tebrizi. Mevlanın can yoldaşı...Güzel şey olsa gerek kendini yollara vurmak.Ne dert ne tasa.Hiçbirşey umurlarında değil.Sadece yüce yaratıcımızın bizlere sunmuş olduğu mücizevi güzelliklerden zevk alarak.Zorunda olmayıp isteyerek yaparak.Şu yazdığım cümleler beni o kadar güzel tarif ediyorki.Daha ötesi olamaz.Hayattan zevk almak sadece zenginlerin yapacağı bir uğraş değil.Benim için hayattan zevk almak ya da mutlu olmak bir yere gittiğim zaman arabamın çekileceği korkusu yaşamadan park yeri bulmak,karamelli latte içmek,Beşçeşmelerde bulunan Çağla cafede adeta kendime loca edindiğim masamda oturarak trenden inen insanları önümden geçerken yaptıkları konuşmaları dinleyerek dertlerini anlamaya çalışmak ve Kozyatağında çok sevdiğim bir abimin cafesinde yalnız başıma oturup sıcacık çayımı içip dalmak, cafenin sahibi İbrahim abiminde her seferinde kardeşim bir problem varmı diyerek beni daldığım düşlerden çekip alması.Bunlar benim mutluluk kaynağım.Zengin değilim ama mutluyum.Çünkü bunları yaşayınca mutlu oluyorum.Çünkü gerçekleştirebileceğim hayaller kuruyorum.Ve yine çünkü hayallerimin peşinden koşuyorum.Her seferinde olduğu gibi hayatımda ilkleri ben yaşıyorum.Benim hayatımın benim tecrübelerimle temelinin atılması gerektiğini biliyorum.Elbette şanslıyım.Bana her konuda destek veren bir ailem var.Hiçbir zaman verdiğim kararları bırakın reddetmeyi sorgulamadılar bile.Bu nedenle evcilim.Bu nedenle çıktığım kızları hep annem gibi görmek istiyorum.Annem gibi temiz,doğal ve kendini bilen.Bunları kız arkadaşlarıma söylediğim zamanda ya geri kafalısın diyorlar ya da kıskanç.Keşke görselerdi onlara neden saçının rengini doğal rengine döndür,çok fazla makyaj yapma ya da elbiselerine dikkat et dediklerimi.Görselerdi onları ciddiye aldığımı düşüncelerimin saygınlığını, onları skor yapmak için değilde tanıyıp gelecekleri olmak istediğim düşüncesinde olduğumu.Gerekirse hiç olmaz ama bu saatten sonra ailemden hayatta ayrılmam.İsteyen gelir istemeyene saygı duyarım.Aşığım ben hem de çok.Başta hayatta en çok değer verdiğim, erken yaşta eşini kaybettikten sonra kendisini çocuklarına adayan Babaneme.Aşığım ben anneme,babama,halama ve amcama.Kimseler olmasın benim için sadece siz olun.Siz nasıl gençliğinizi benim eğitimime adadıysanız bende kendi hayatımın geri kalanını sizlere adayacağım.Ben sizlerle mutluyum.Ben küçük uğraşlarla küçük durumlarla mutluyum.Ben aslında zenginim.Yüreğimde birden fazla insanı canımdan çok sevdiğim insanları barındırıyorum.Fiilen zengin değilim.Belki kendimi kaybedip cep telefonumu altından kaplama bir kılıfla muhafaza etmiyorum,belki bentleylere binemiyorum.Ama ne farkeder ki...Sonunda her canlının bir tadacağı gibi musalla taşına yatmayacakmıyız.Onlar gibi ölümden korkmak gibi bir derdimde yok.Çünkü ben biliyorum ki dünya bir son değil bir başlangıç.Burada sınanıyoruz.Ya sonrası.İşte önemli olan sonrası değil mi? Bu da dünyada kendini huzurlu yapacağın işlerle uğraşmaktan geçiyor.Gerisi hikaye.İçtiğin kahveden tat almasını bilin.Nefes almanıza bile şükredin...