9 Şubat

Kararsız olmak...Başına gelebilecek en kötü durum olsa gerek.Bugün öyle çok git gel yaşadım ki.Benim iyi olmamı istemeyen,sürekli rakip olarak görüp geçmek isteyen bir kişiye yardım etsem mi yoksa etmesem mi? Etmezsem layığını buldu deyip sevinmeye çalışacağım.Eğer edersem vicdanım rahatlayacak.Yeni bulduğum kendimi yaşayacağım.Doya doya hemde.Bugün bir hikaye okudum.Hintli bir adam bir gölün kenarında akrepin tekinin suya bata çıka kurtulmaya çalışmasını seyrediyormuş.Sonra yardım etmeye karar vermiş.Adam ne kadar eliyle kurtaymaya çalışsa akrepte her seferinde sokuyormuş.Etrafındakiler adama bırak artık ellerin kötü duruma geldi demişler.Ama adam sokmak akrepin doğasında var.Gayet normal bir durum.İnsan doğasında da sevmek var.Şimdi akrep doğallağını yaşıyorsa,insan olarak bende yaşamalıyım.Sevmekten asla vazgeçmemeliyim demiş.Sonuçlarına katlanarak akrebi kurtarmış.Ama aslında vicdanını karanlıkta çekip kurtarmış.Eğer bir kişi size geçmişinde ne kadar kötü davrandıysa davransın, siz hep ona kucak açın.Sevgi çiçeklerinizi ondan esirgemeyin.O görmezse bile elbet başka bir yerden açıklanamayan bir şekilde karşılığını alırsınız.Hem de bunun bilincinde olarak.