3 Mart

Belirsizlik ne kadar beter şeydir insan hayatında.Nereye gideceğini bilmeden rüzgarın seni canı nereye isterse oraya yönlendirmesi gibi. Birkaç aydır kariyerim üzerinde belirsizlik yaşamaktaydım.Askerlik sonrası özel sektördemi çalışsam yoksa akademik kariyer mi yapsam? Kendimle çok iç hesaplaşma yaptım.Sonunda kararımı verdim.Akademik kariyer yapacağım.Şu an tez konularım üzerinde bile düşünmekteyim.Gerçi para piyasaları o kadar kalabalık ki, çok fazla araştırılacak konu var. Geçenlerde bir arkadaşımla ALES üzerine bir tartışma yaptık.Benim ALES sınavına ne kadar titizlikle yaklaştığımı bildiğinden, ALES herşey değil dedi.Sorun ondan sonra başlıyor dedi.Torpil olmazsa hiçbir işe yaramaz dedi. Ankarada adını vermeyeceğim bir üniversitede master yapıldıktan sonra doktora yapmayanlar prof.luğa yükseliyorlarmış.Şaşırdım kaldım doğrusu.Bana burayı teklif etti.Ama bu işler bana gelmez.Ben planımı yaptım.Yeditepede MBA sonrasında da Bournemouth Üniversitesinde doktora.Şu an herşey yolunda gitmekte.Mayıs sonuna kadar gireceğim 17 sınavın 17 sinden de başarılı olacağıma inanıyorum.Kendime güvenim var. O kadar çok araştırma yapacağım konular var ki. Olacak. Hiç bu kadar kendime güvenmemiştim.Bugün çok değer verdiğim ve bunun paralelinde hiç görmediğim bir arkadaşım bana mezun olduğunu söyledi.O kadar çok memnun oldum ki sanki kendim geçmişim gibi geldi. Hiç tanımamama rağmen dürüst ve iyi niyetli olduğundan emin olduğum arkadaşım bana mesaj attı.Dudeee ben geçtim darısı senin başına dedi.Bu bile o kadar çok motivasyon kaynağı ki sınavlarım için bana adeta güç verdi.Çünkü bu değer verdiğim arkadaş bundan birkaç ay önce tanıştığımda çok karamsardı. Biraz muhabbet ettikten sonra iyi düşün iyi olsun felsefesi konusundda hem fikir olduk. Tabiki onun için dua ettim. Bildiğim kadarıyla dualarında önceliği arkadaşlarına ve ailene verdikten sonra kendin için edilen dualar makbulmüş.Dualarım kabul oldu.Şimdi sıra bende.Ve BAŞARACAĞIM...